Hangi haklı amaç uğruna gösteri yapılırsa yapılsın – ister AFD parti kongresine karşı olsun, ister her alanda yapılan devlet kesintilerine karşı olsun: Alman Hamas propagandacıları büyük ölçüde engellenmeden faaliyetlerini sürdürüyor ve İsrail’i hedef alan Yahudi karşıtı kışkırtmalarını yaygınlaştırıyorlar. İlerici ve desteklenmesi gereken eylemlerde Yahudi karşıtı kışkırtma – bu, Almanya’da 1967’den beri, hatta kısmen daha da öncesinden beri, hafife alınmaması gereken bir ölçüde mevcuttu – fiziksel olarak hoş görülmekte ve içerik açısından gerçek anlamda ele alınmamaktadır. Bu durum değişmelidir!
Mesele, “Zionistleri öldürün”den “İsrail bizim felaketimizdir” gibi sözde “antisionist” sloganlar ve benzeri ifadelerdir. Ancak, Nazilere karşı ya da sendikal alanda aktif olarak mücadele eden, kışkırtılmamış kişilerde –ister gençler ister yaşlılar olsun– “Siyonizm” tartışıldığında içerik açısından belirsizlikler yaşanmaktadır. Gerçek bir tartışmaya girmek istiyoruz ve öncelikle buradaki tutumumuzu netleştirmek istiyoruz.
Archiv des Autors: Administrator
Li pişt çi heye kampanyayên antî-semîtîst ên bi navê ‚antî-siyonîzmê‘?
Mirov ji bo çi sedema rewa di xwepêşandanan de bin jî – çi li dijî konferansa partiya AfD be, çi jî li dijî kêmkirinên hikûmetê yên berfireh be – propagandîstên Hamasê yên Alman bi giranî bêbersiv dimînin û berdewam dikin ku gotinên xwe yên nefretê yên antî-semîtîk, ku ji aliyê Îsraîlê ve tên xurtkirin, belav bikin. Handana antî-semîtîst a li ser navê sedemên pêşverû û hêja – ku li Almanyayê ji
sala 1967an vir ve, û di hin rewşan de heta berê jî, bi awayekî ku divê neyê piçûkxistin pêk tê – di pratîkê de tê tehemûlkirin û di eslê xwe de bi rastî nayê dijberkirin. Divê ev yek biguhere!
Ev yek dirûşmên bi navê ‚dij-siyonîst‘ ên wekî ‚Ziyoniyan bikujin‘, ‚Îsraîl bela serê me ye‘ û yên bi vî rengî di nav xwe de digire. Lê belê, heta di nav kesên ku ne tên handan bo nefretê – çi ciwan bin, çi kal – yên ku bi awayekî çalak li dijî Naziyan an jî di nav tevgera sendîkayan de têdikoşin, dema ku ’siyonîzm‘ tê nîqaşkirin, di derbarê cewhera mijarê de nezelalî heye. Em dixwazin tevlî nîqaşeke cidî bibin û, wekî pêngava yekem, li vir helwesta xwe zelal bikin.
O que se esconde por trás as campanhas antissemitas do chamado «antissionismo»?
Independentemente da causa legítima pela qual se manifeste — seja contra o congresso do partido AFD, seja contra os cortes orçamentais do Estado em todos os setores —, os propagandistas alemães do Hamas atuam praticamente sem interferências e desenvolvem a sua campanha de incitamento antissemita, inspirada em Israel. A incitação ao ódio contra os judeus em ações progressistas que merecem o nosso apoio — algo que já se verificava na Alemanha desde 1967, e em alguns casos ainda antes, numa escala que não deve ser subestimada — é tolerada na prática
e não é realmente contestada no seu conteúdo. Isso tem de mudar!
Trata-se das chamadas consignas «antissionistas», como «Matem os sionistas» ou «Israel é a nossa desgraça» e outras semelhantes. Mas também entre pessoas não influenciadas pela incitação ao ódio — sejam jovens, sejam idosos — que lutam ativamente contra os nazis ou no âmbito sindical, existem incertezas quanto ao conteúdo quando se discute o «sionismo». Queremos enfrentar uma discussão genuína e, neste contexto, esclarecer desde já a nossa posição.
Cosa si nasconde dietro delle campagne antisemite del cosiddetto «antisionismo»?
Indipendentemente dalla causa legittima per cui si manifesta – che sia contro il congresso dell’AFD o contro i tagli statali in ogni ambito – i propagandisti tedeschi di Hamas agiscono in gran parte indisturbati, diffondendo la loro incitazione all’odio antisemita incentrata su Israele. L’incitamento all’odio antisemita in occasione di manifestazioni progressiste e meritevoli di sostegno – fenomeno presente in Germania in misura non trascurabile già dal 1967, in alcuni casi anche prima – viene tollerato sul piano concreto e non viene realmente smontato dal punto di vista contenutistico. Questo deve cambiare!
Si tratta dei cosiddetti slogan «antisionisti», come «Uccidiamo gli ebrei» o «Israele è la nostra sventura» e simili. Ma anche tra le persone non influenzate dall’incitamento all’odio – che si tratti di giovani o di anziani – che lottano attivamente contro i nazisti o anche in ambito sindacale, ci sono incertezze dal punto di vista dei contenuti quando si discute di «sionismo». Vogliamo affrontare una discussione autentica e chiarire innanzitutto la nostra posizione.
¿Qué hay detrás las campañas antisemitas del llamado «antisionismo»?
Da igual por qué causa legítima se manifieste —ya sea contra el congreso del partido AFD o contra los recortes estatales en todos los ámbitos—: los propagandistas alemanes de Hamás actúan en gran medida sin ser molestados y despliegan su incitación antijudía dirigida contra Israel. La incitación al odio antisemita en acciones progresistas que merecen nuestro apoyo —algo que, en Alemania, se ha dado en una magnitud que no debe subestimarse desde 1967, y en algunos casos incluso antes— se tolera de hecho y no se analiza realmente en cuanto a su contenido. ¡Esto debe cambiar!
Se trata de las llamadas consignas «antisionistas», como «Muerte a los sionistas» o «Israel es nuestra desgracia», entre otras similares. Pero incluso entre personas que no se han dejado llevar por la incitación al odio —ya sean jóvenes o mayores— y que luchan activamente contra los nazis o en el ámbito sindical, existen dudas en cuanto al contenido cuando se debate sobre el «sionismo». Queremos enfrentarnos a un debate auténtico y, en primer lugar, dejar clara nuestra posición al respecto.
Que se cache-t-il derrière les campagnes antisémites du soi-disant« antisionisme » ?
Quelle que soit la cause légitime pour laquelle on manifeste – que ce soit contre le congrès de l’AFD ou contre les coupes budgétaires de l’État à tous les niveaux –, les propagandistes allemands du Hamas agissent en grande partie en toute impunité et déploient leur campagne antisémite ciblant Israël. Les discours antisémites tenus lors d’actions progressistes méritant d’être soutenues – un phénomène présent en Allemagne à une échelle qu’il ne faut pas sous-estimer depuis 1967, voire avant dans certains cas – sont tolérés sur le plan physique et ne font pas l’objet d’une véritable remise en cause sur le fond. Cela doit changer !
Il s’agit de slogans dits « antisionistes » tels que « Mort aux sionistes » ou encore « Israël est notre malheur », etc. Mais même chez les personnes qui ne se laissent pas entraîner à l’incitation à la haine – qu’il s’agisse de jeunes ou de personnes plus âgées –, celles qui luttent activement contre les nazis ou dans le milieu syndical, il existe des incertitudes sur le fond lorsqu’on aborde le sujet du «sionisme». Nous voulons nous ouvrir à un véritable débat et, dans un premier temps, clarifier ici notre position.
What lies behind the anti-Semitic campaigns of so-called “anti-Zionism”?
No matter what legitimate cause people are demonstrating for—whether against the AfD party convention or government budget cuts across the board—the German Hamas propagandists remain largely unchallenged as they spread their anti-Semitic hate speech directed at Israel. Anti-Semitic incitement at progressive, worthy-of-support events—which has existed in Germany on a scale that should not be underestimated since 1967, and in some cases even earlier—is tolerated in practice and not truly challenged in substance. That needs to change! This concerns so-called “anti-Zionist” slogans ranging from “Kill the Zios” to “Israel is our misfortune” and the like. But even among people who haven’t been incited—whether young people or older adults—who are actively fighting against Nazis or within the labor movement, there is uncertainty regarding the substance of the issue when “Zionism” is discussed. We want to engage in genuine discussion and, to begin with, clarify our position here.
8-9/2026 Download as PDF
Was steckt hinterden judenfeindlichen Kampagnen des sogenannten „Antizionismus“?
Egal für welche berechtigte Sache demonstriert wird – ob gegen den AFD-Parteitag, die staatlichen Kürzungen an allen Ecken und Enden: Die deutschen Hamas-Propagandisten sind weitgehend unbehelligt dabei und entfalten ihre an Israel aufgezogene judenfeindliche Hetze.
Judenfeindliche Hetze bei fortschrittlichen, zu unterstützenden Aktionen – das gab es in einem nicht zu unterschätzenden Ausmaß in Deutschland schon seit 1967, teilweise noch früher – wird physisch geduldet und inhaltlich nicht wirklich auseinandergenommen. Das sollte sich ändern!
Es geht um sogenannte „antizionistische“ Parolen wie „Zios töten“ bis zu „Israel ist unser Unglück“ u. ä. Aber auch bei nicht verhetzten Leuten – seien es Jugendliche, seien es Ältere –, die aktiv gegen Nazis oder auch im gewerkschaftlich Umfeld kämpfen, gibt es in inhaltlicher Hinsicht Unsicherheiten, wenn über „Zionismus“ diskutiert wird. Wir wollen uns echter Diskussion stellen und hier zunächst unsere Position klarstellen.
Şubat – Mart 2026: 1945’te Dresden’in bombalanması neden doğruydu?
Her yıl 13 Şubat’ta, Nazi karşıtı müttefiklerin hava kuvvetleri tarafından Almanya’nın bombalanmasına ve özellikle de Şubat 1945’te Dresden’in bombalanmasına ilişkin “anma” ritüeli düzenleniyor. İnsan zinciri oluşturulan „resmi“ ritüellerin yanı sıra, bu yıl 1.000’den fazla Nazi (2.000’den fazla polis tarafından korunarak) Dresden’de yürüyüş yaptı; 3.000’den fazla gösterici ise yürüyüşü engellemek için onlara karşı çıktı. Naziler „bomba holokostu“ndan bahsediyor. Bir pankartta şöyle yazıyor: “Dün Dresden – bugün Gazze”. Aslında burada önemli bir bağlantı var: Bugün Hamas mevzilerinin bombalanmasını, sivil halkın da etkilendiği için prensipte reddedenler, Almanya’nın ya da Dresden’in bombalanmasını “prensipte” reddetmekte de bir sakınca görmüyorlar. Çünkü o olayda da sivil halk etkilenmişti. Dikkat edilmesi gereken tüm varyantlara rağmen: Burada, Anti-Nazi Koalisyonu’nun savaşa karşı tarih revizyonist propagandası ile günümüzün anti-İsrail propagandası arasında ortak bir kök var ve bu, dürüst antifaşist güçlerin saflarına kadar etkisini gösteriyor.
Ocak 2026: Neden “çapraz cephe” ideolojisi temelden yanlıştır
Siyasi çalışmalarda kim bunu bilmez ki: Burada ve orada bir taviz verilmesi, “küçük bir uzlaşma” yapılması gerekir. Mesele bir mekan, bir gösteri başvurusu ya da benzeri bir şey olabilir. Siyasi
çalışmalarda düşmanlarla bu tür kısa temaslar olmadan idare edilebileceğini iddia edenler, kendilerini kandırıyorlar. Peki sonra? Bir sonraki adım? Ve ondan sonraki adım? Kısa bir anlaşmadan
“ittifak”a ve nihayetinde sözde “çapraz cephe”ye mi geçilir?
Gegen die Strömung 